Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 228η


Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ


Πρός
τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν


Γιά μιά ἀκόμη φορά γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ὁ οὐράνιος Πατέρας μας κατέρχεται, κλίνας Οὐρανούς, προκειμένου καί πάλι νά μᾶς βεβαιώσῃ, ὅτι ἡ Ἀγάπη σαρκώνεται, ὁ Θεός δηλαδή γίνεται ἄνθρωπος, γιά νά ἀγκαλιάσῃ καί νά λυτρώσῃ τά πονεμένα καί ταλαιπωρημένα παιδιά Του.
Τά βρίσκει πεσμένα στό χῶμα ἤ βαλτωμένα στή λάσπη. Τά βλέπει μέ τήν ὀδύνη ζωγραφισμένη στά πρόσωπα, πλανώμενα σέ ἀπέλπιδες ὁδούς. Τά ἀκούει νά κραυγάζουν γιά σωτηρία μέ μιά φωνή τόσο διαπεραστική πού συγκλονίζει τούς οὐρανούς.
Τά ἄχραντα πόδια Του, πολλές φορές, πατοῦν στό αἷμα καί τά ἅγια χέρια Του θωπεύουν τά πρόσωπα στά ὁποῖα ρέουν τῆς ἱκεσίας τά δάκρυα.
Κατήντησαν οἱ ἀνθρωποι ἀδύναμα κουφάρια, μέσα στά ὁποῖα λιμοκτονεῖ ἡ ψυχή πού πίστεψε ὅτι θά ζήσῃ μέ τά ξυλοκέρατα τῆς ἄρνησης τοῦ Θεοῦ, τῆς ψεύτικης χαρᾶς, τῆς γήινης ἀπατηλῆς καί ξέφρενης ζωῆς.
Κάποιοι πού ἀπέμειναν «ὑγιεῖς» μέσα σ’ αὐτήν τήν δεινή κατάσταση, πασχίζουν νά παρηγορήσουν, νά στηρίξουν γόνατα παραλελυμένα καί νά κρατήσουν στήν ἐπιφάνεια ὅσους ἤδη βρίσκονται βαθειά στό τέλμα ἤ ἐπιμένουν ἄκριτα καί ἀβασάνιστα νά παραμένουν κολλημένοι στή λάσπη τῆς βορβορώδους καί ἐρεβώδους ζωῆς τους.
Ὅμως, ἰδού. Ὅλων τά βλέμματα, οἱ βαθειές ἐπιθυμίες, ἀκόμα καί ἐκείνων πού δέν ἔχουν συνειδητοποιήσει τήν ὀδυνηρή κατάσταση, συναντῶνται, μέ τοῦ Θεοῦ τό θυσιαστικό θέλημα, μέ τήν ἀγάπη τοῦ οὐρανίου Πατρός καί τή δική του βαθειά ἐπιθυμία νά σώσῃ ὁπωσδήποτε τά παιδιά του.
Γι’ αὐτό ὁ Κύριος ζώνεται καί πάλι τή φτώχεια, προκειμένου νά Τόν ἀναγνωρίσουν. Δείχνει ἤδη ἀπό τό Σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, τήν ἀπόφασή Του, νά θυσιαστῇ ἑκούσια περνώντας ἀπό τήν ὀδύνη τῆς ἐγκατάλειψης, τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου, τοῦ μαρτυρίου τῆς ἀνόδου στό Γολγοθᾶ, τῆς ὑψώσεως πάνω στό Σταυρό, τῆς καθόδου στόν Ἅδη καί τῆς τριημέρου ἐνδόξου Ἀναστάσεώς Του.
«Παιδί μου», φωνάζει γοερά ὁ Οὐράνιος Ἐπισκέπτης, «μετά τό δάκρυ ἔρχεται ἡ χαρά, μετά τή λύπη ἡ ἀγαλλίαση, μετά τήν βροχή ἀνατέλλει ὁ λαμπρός ἥλιος, μετά τόν θάνατο λάμπει ἡ οὐράνια δόξα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Τώρα παιδί μου, πού ἐδοκίμασες τά πρῶτα καί πικράθηκες. Τώρα πού ἔζησες στό σκοτάδι καί φοβήθηκες∙ Τώρα πού γνωρίζεις ὅτι τό μῖσος φέρνει τόν θάνατο. Τώρα πού γεύτηκες τά ξυλοκέρατα τῆς ἁμαρτίας καί ξέρεις τήν ἐμπειρία τῆς πικρᾶς της γεύσεως∙ Τώρα εἶναι ἡ ὥρα νά πιάσῃς τό δικό μου χέρι γιά νά σηκωθῇς ἀπό τό πτῶμα σου. Τώρα εἶναι ἡ ὥρα νά μέ ἐμπιστευθῇς γιά νά βρῇς νόημα στή ζωή σου. Τώρα εἶναι ἡ στιγμή νά ἀκούσῃς τόν δικό μου βαθύ σπαραγμό καί τήν φωνή μου τήν γνώριμη, γιά νά συνειδητοποιήσῃς, ὅτι μόνο ἀπό τόν οὐρανό καί τόν Θεό Δημιουργό σου πού ἐκένωσε τούς οὐρανούς καί γεννήθηκε σέ μιά σπηλιά καί ἀνακλήθηκε μέσα σέ μιά φάτνη γιά σένα, προέρχεται ἡ οὐράνια χαρά σου, τό κύρος τῆς ἀξιοπρεπείας καί τῆς πολυπόθητης ἀθανασίας σου, γιά τήν ὁποία εἶσαι πλασμένος καί δημιουργημένος».
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ζώντας βαθειά ἐσωτερικά αὐτή τήν κένωση τῆς ἀγάπης, τήν κάθοδο τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄκρα ταπείνωσή Του γιά νά σώσῃ τόν ἄνθρωπο, ἐκφράζει τήν δική του φλόγα τῆς καρδιᾶς, σημαδεύοντας μέ τό λόγο του διαχρονικά τήν πορεία τοῦ κόσμου πρός τή θέωση, μέ τά παρακάτω λόγια.
«Ἐλᾶτε σήμερα νά γιορτάσουμε. Ἐλᾶτε νά πανηγυρίσουμε... Σήμερα μέ τήν Γέννηση τοῦ Κυρίου λύθηκαν τά μακροχρόνια δεσμά. Ὁ διάβολος καταντροπιάστηκε. Οἱ δαίμονες δραπέτευσαν. Ὁ θάνατος καταργήθηκε. Ὁ Παράδεισος ἀνοίχτηκε. Ἡ κατάρα ἐξαφανίστηκε. Ἡ ἁμαρτία διώχθηκε... Ἡ Βασιλεία τοῦ οὐρανοῦ μεταφυτεύτηκε στή γῆ. Οἱ ἄγγελοι συνομιλοῦν μέ τούς ἀνθρώπους. Ὅλα ἔγιναν ἕνα... Γιατί κατέβηκε ὁ Θεός στή γῆ καί ὁ ἄνθρωπος ἀνέβηκε στούς οὐρανούς..»
Ἀδελφοί μου, ἡ προτροπή τῆς Ἐκκλησίας μας, «ἄνω σχῶμεν» τόν νοῦν καί τάς καρδίας» ἄς γίνῃ, ἰδιαιτέρως σήμερα, τό δικό μας σύνθημα, γιά βίωση τῆς οὐράνιας ἐλπίδας, γιά ἐνίσχυση στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, γιά ἔξοδο ἀπό τόν ὠκεανό τῆς σύγχρονης ἀπελπισίας, γιά οὐσιαστική σχέση καί κοινωνία μέ τό Θεό πού ἔγινε ἄνθρωπος γιά μᾶς, ἀλλά καί γιά κοινωνία μέ τό πρόσωπο τοῦ συνάνθρώπου μας, πού εἶναι ἡ χαρά μας κατά τήν ἀγαπημένη ἔκφραση τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Σᾶς ἀσπάζομαι ὃλους μέ ἀγάπη πατρική καί σᾶς εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου, ἔτη πολλά καί εὐλογημένα.
Καλή Πρωτοχρονιά!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Η ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ














H ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Θεατρική Χριστουγεννιάτικη παράσταση της Χριστιανικής Στέγης Πατρών




ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΠΑΤΡΩΝ 





Οι νέοι της Χριστιανικής Στέγης Πατρών με την ευκαιρία της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων, συνεχίζοντας τον επιτυχημένο θεσμό της Χριστουγεννιάτικης γιορτής τους, ετοιμάζουν και σας καλούν με εξαιρετική τιμή και χαρά, σε μια  πραγματικά αξιόλογη και πρωτότυπη θεατρική παράσταση.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014  στις 6:30 το απόγευμα στη κεντρική αίθουσα εκδηλώσεων της Χριστιανικής Στέγης Πατρών στην οδό Παντανάσσης 61 στο κέντρο της Πάτρας. 

Το θεατρικό έχει τίτλο «Ο ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ».


Πρόκειται για ένα σύγχρονο θεατρικό που έγραψε η εκπαιδευτικός Άσπα Παπαδοπούλου και αναφέρεται στην αγωνιώδη προσπάθεια ενός επιτυχημένου επιχειρηματία να ανακαλύψει ένα θησαυρό που του αποκαλύπτεται. Στο κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού. 

Η Είσοδος όπως και σε όλες τις εκδηλώσεις της Χριστιανικής Στέγης είναι ελεύθερη.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Στον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Πατρών ο Καθηγούμενος Εφραίμ Βατοπαιδινός


Τη  Δευτέρα  15  Δεκεμβρίου 2014
θα ιερουργήσει και θα ομιλήσει  
στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πατρών
ο Αγιορείτης  Καθηγούμενος
της Ιεράς & Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου
Πανοσιολογιώτος  Αρχιμανδρίτης
Γέρων  Εφραίμ

Ώρα Έναρξης Ακολουθίας του Όρθρου   7:00 π.μ.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ   ΣΤΕΓΗ   ΠΑΤΡΩΝ
Παντανάσσης 61, ΤΚ 26221, Πάτρα
Τηλ. & FAX: 2610-279807


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την προσεχή Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 & ώρα 7.00 μ.μ., στην αίθουσα ομιλιών της Χριστιανικής Στέγης Πατρών, Παντανάσσης 61, θα μιλήσει ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αρτέμιος Αργυρόπουλος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Τριταίας με Θέμα:
«Το Μυστήριο της Εξομολογήσεως.
Οδός Ελευθερίας  ή  Δεσμεύσεως;»

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'.

Ὡς τῶν Ἀποστόλων Πρωτόκλητος 
Καὶ τοῦ κορυφαίου αὐτάδελφος
τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων, Ἀνδρέα, ἱκέτευε, 
εἰρήνην τῇ Οἰκουμένη δωρήσασθαι 
καὶ ταῖς ψνχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου
+Πατρῶν Νικοδήμου
Ἦχος β΄

Προστασίαν οἱ πιστοὶ ἐξαιτοῦμεν, Ἀπόστολε, λυτρωθῆναι ἀπὸ συμφορῶν ταῖς πρεσβίαις σου. Μὴ παρίδης τῶν προστρεχομένων σοι δεήσεις ταπεινάς, ἀλλὰ πρόφθασον ὡς εὐμενής, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ κινδύνων ἀπάλλαξον. Σὺ γὰρ Χριστῶ προσῆξας, ὅμιλον τῶν Ἑλλήνων, καὶ τὰ αἰτήματα ἡμῶν Αὐτῶ προσάγαγε Πρωτόκλητε. 
 

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ : «ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ»


Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση

Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση
Γέροντα, τι θα με βοηθήση να μην κατακρίνω;

- Όλα είναι πάντοτε έτσι όπως τα σκέφτεσαι εσύ;


- Όχι, Γέροντα.

- Ε, τότε να λες: «Δεν σκέφτομαι πάντοτε σωστά πολλές φορές κάνω λάθος. Να, στην τάδε περίπτωση σκέφθηκα έτσι και βγήκε ότι είχα άδικο. Στην τάδε περίπτωση έκρινα και έπεσα έξω, οπότε

τον αδίκησα τον άλλον. Επομένως δεν πρέπει να ακούω τον λογισμό μου». Ο καθένας μας λίγο- πολύ έχει περιπτώσεις που έπεσε έξω στην κρίση του. Αν φέρη στον νου του τις περιπτώσεις που έκρινε και έπεσε έξω, τότε θα αποφεύγη την κατάκριση. Αλλά και μια φορά να μην έπεσε έξω και να είχε δίκαιο, πού ξέρει τα ελατήρια του άλλου; Ξέρει πώς έγινε κάτι; Να μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα.
Κι εγώ, όταν ήμουν νέος ,είχα την κατάκριση ψωμοτύρι. Επειδή ζούσα λίγο προσεκτικά και είχα μια ψευτοευλάβεια, ό,τι μου φαινόταν στραβό ,το έκρινα. Γιατί, όταν στον κόσμο ζη κανείς λίγο πνευματικά, μπορεί να βλέπη πολλά κουσούρια στους άλλους και να μη βλέπη αρετές. Εκείνους που καλλιεργούν την αρετή μπορεί να μη τους βλέπει, γιατί ζουν στην αφάνεια, αλλά να βλέπη τους άλλους που κάνουν αταξίες και να τους κατακρίνη. «Αυτός, λέει, κάνει έτσι, εκείνος περπατεί έτσι, ο άλλος κοιτάζει έτσι…».

Ξέρετε τί είχα πάθει μια φορά ; Είχαμε πάει με ένα γνωστό μου να λειτουργηθούμε σε ένα μοναστήρι στο Μονοδένδρι, εννιά ώρες περίπου μακριά από την Κόνιτσα. Όταν μπήκαμε στον ναό, ο γνωστός μου στάθηκε στο αναλόγιο, για να ψάλη, και εγώ πήγα στο στασίδι πίσω από τον ψάλτη παρακολουθούσα κι έψελνα σιγανά. Κάποια στιγμή ήρθε μια γυναίκα με μαύρα, σχετικά νέα, στάθηκε δίπλα μου και συνέχεια με κοιτούσε. Με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της … Είχα αγανακτήσει. Βρέ, παιδάκι μου, έλεγα μέσα μου, τι σόι άνθρωπος είναι αυτή; Μέσα στον κόσμο, μέσα στην εκκλησία, τί με κοιτάζει έτσι;». Εγώ τις αδελφές μου, όταν περνούσαν στον δρόμο δίπλα μου, δεν τις έβλεπα. Πήγαιναν μετά και έκαναν παράπονα στην μάνα μας: «Με είδε ο Αρσένιος, έλεγαν, και δε μου μίλησε!» .

«Καλά, μου έλεγε μετά η μητέρα μου, βλέπεις τις αδελφές σου στον δρόμο και δεν τις μιλάς;». «Εγώ θα κοιτάζω αν αυτή που περνάει δίπλα μου είναι η αδελφή μου; της έλεγα. Ένα σωρό σόι έχουμε. Αυτό θα κάνω;». Θέλω να πω, είχα κάτι τέτοιες ακρότητες. Να περνά τώρα δίπλα σου η ίδια σου η αδελφή και να μην της μιλάς! Τέλος πάντων… Μόλις λοιπόν τελείωσε η Θεία λειτουργία, πήγε αυτή η μαυροφόρα και παρακάλεσε τον ιερέα να μου πη να πάω στο σπίτι της, γιατί έμοιαζα πολύ με το παιδί της που είχε σκοτωθή στον πόλεμο! Όταν πήγα στο σπίτι της, είδα την φωτογραφία του παιδιού της πραγματικά ,μοιάζαμε σαν αδέλφια! Αυτή η καημένη με κοιτούσε μέσα στην εκκλησία και έκανε τον σταυρό της σαν να έβλεπε το παιδί της.
Κι εγώ έλεγα: «Την αθεόφοβη, μέσα στην εκκλησία πώς κοιτάζει!». Ω, μετά ξέρετε πώς με είχε λειώσει αυτό το περιστατικό; «Για δες, είπα, εσύ να κάνης τέτοιους λογισμούς, ότι ποιος ξέρει τι γυναίκα είναι και μεσ’ στην εκκλησία να μην ντρέπεται καθόλου… και αυτή η φουκαριάρα να έχη χάσει το παιδί της και να έχη τον καημό της!».
                                                                          
Μια άλλη φορά κατέκρινα τον αδελφό μου που ήταν φαντάρος. Μου έστειλε μήνυμα ο σιτιστής: «Έδωσα στον αδελφό σου δύο μπετόνια με λάδι τι έγιναν τα μπετόνια;». «Μα, αυτός εκεί πέρα, είπα, έφερνε στο σπίτι τους στρατιώτες και τους φιλοξενούσαμε, τώρα πώς τόκανε αυτό, να πάρη λάδι από τον στρατό;». Οπότε πιάνω και γράφω στον αδελφό μου αγανακτισμένος ένα γράμμα… Κι εκείνος μου απαντάει: «Τα μπετόνια να τα ζητήσης από την νεωκόρο της κάτω εκκλησίας»!

Αυτός το λάδι το είχε στείλει στην εκκλησία της κάτω Κόνιτσας, γιατί ήταν φτωχή. «Χρόνια πολλά ,είπα τότε στον εαυτό μου. Την άλλη φορά κατέκρινες εκείνη την φουκαριάρα τώρα τον αδελφό σου. Άλλη φορά τίποτε-τίποτε!». Θέλω να πω, όταν είδα ότι έπεφτα έξω στις κρίσεις μου, εξέταζα τον εαυτό μου: «Στην τάδε περίπτωση είχα πει για τον άλλον ότι ενήργησε έτσι, αλλά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Άλλη φορά άλλο συμπέρασμα είχα βγάλει κι αλλιώς ήταν».
Έτσι έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του. «Άλλη φορά ,είπα, δεν θα κρίνης καθόλου. Τελεία- παύλα! Είσαι στραβός και όλα στραβά και ανάποδα τα βλέπεις. Κοίταξε να γίνης σωστός άνθρωπος». Και μετά ,όταν μου φαινόταν κάτι στραβό, έλεγα : «Κάτι καλό θα είναι , αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω όσες φορές έβαλα αριστερό λογισμό, έπεσα έξω». Όταν πλέον σιχάθηκα τον εαυτό μου, με την καλή έννοια, όλους τους δικαιολογούσα για τους άλλους έβρισκα πάντα ελαφρυντικά και μόνον τον εαυτό μου κατέκρινα. Αλλά, εάν ο άνθρωπος δεν παρακολουθή τον εαυτό του, όλα τα περνάει απαρατήρητα και μετά στην Κρίση θα είναι αναπολόγητος.
Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση.

Λοιπόν:
Καλή Αρχή. STOP.
STOP των κριτικών λογισμών. Αμήν.
Καλή εξάγνιση του νου και της καρδιάς. Αμήν.

Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Ε΄


ΠΗΓΗ:  
 

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Αγρυπνία επί τη ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στον Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Λάγγουρα Πατρών


 
 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΛΑΓΓΟΥΡΑ

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

        Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014, το βράδυ θα τελεσθεί αγρυπνία επί τη ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (3 Νοεμβρίου). Θα ψάλλει ο χορός ψαλτικής "ΚΛΕΙΔΑ", υπό την διεύθυνση του πρωτοψάλτη κ. Δημητρίου Γαλάνη.

             Ώρα: 9- 1:15

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ» 1940



Δεν ξεχνώ ότι είμαι Έλληνας....
Δεν ξεχνώ αυτούς που αγωνίστηκαν για την ελευθερία μου....
Δεν ξεχνώ εν όψει της Εθνικής επετείου
28ης Οκτωβρίου 1940
να αναρτήσω την Ελληνική Σημαία στο μπαλκόνι μου....

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

«ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗΝ ΑΓΑΠΗΝ ΤΟΥ ΑΘΩΟΥ ΣΥΓΧΩΡΩ ΤΟΝ ΕΝΟΧΟ» – Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΤΑΥΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΣΚΕΠΑΖΕΙ

Ασκητικοί αγώνες.
Δύο νέοι Μοναχοί κατέβηκαν στην πόλη να πουλήσουν τα πανέρια τους. Χωρίστηκαν για λίγο και στο διάστημα αυτό ο ένας έπεσε σε μεγάλο σαρκικό αμάρτημα. Ύστερα, σκοτισμένος από την απόγνωση, δεν ήθελε με κανένα τρόπο να γυρίσει πίσω στην έρημο.
- Πήγαινε μόνος. Εγώ θα μείνω εδώ, είπε στον άλλον μόλις συναντήθηκαν.
- Γιατί, αδελφέ μου, τι σου συμβαίνει ; τον ερωτούσε με καλοσύνη εκείνος, χωρίς να υποπτεύεται την αιτία.
- Αί, να λοιπόν, αφού επιμένεις να μάθεις, όταν χωριστήκαμε, επήγα σε γυναίκα. Τώρα έχασα πια την ψυχή μου. Τί να κάμω στην έρημο ;
 
Ο αγνός νέος ταράχτηκε στο άκουσμα της αμαρτίας που είχε πέσει ο αδελφός του. Δεν το έδειξε όμως. Για να γλυτώσει μάλιστα από τ΄ αρπακτικά νύχια της απελπισίας, προσποιήθηκε πως είχε πάθει το ίδιο κι αυτός.
- Ας πάμε πίσω στην έρημο, Αδελφέ, του είπε με δάκρυα στα μάτια, και ας κοπιάσωμε κι΄ οι δύο μαζί. Ο Θεός σαν Φιλάνθρωπος Πατέρας θα ιδεί τη μετάνοιά μας και θα μας συγχωρήσει.
 
Μ΄ αυτά και άλλα λόγια παρηγορητικά τον έπεισε να τον ακολουθήσει. Όταν ανέβηκαν στη Σκήτη εξομολογήθηκαν μαζί  κι εκανονίστηκαν αυστηρά από του Πατέρες.
 
Ένα ολόκληρο χρόνο μετανοούσε κι αγωνιζόταν ο αθώος για χάρη του ενόχου, παίρνοντας επάνω του όλη την εντροπή μιας σοβαράς αμαρτίας, που δεν είχε ούτε καν διανοηθεί. Ο Θεός εδέχθη την προσφορά του και τον ικανοποίησε μ΄ αυτόν τον τρόπο :
 
Μια νύκτα, ενώ προσηύχετο ένας από τους μεγάλους Γέροντας εκεί στην Σκήτη, άκουσε φωνή να του λέγει.  
- Δια την πολλήν αγάπην του αθώου συγχωρώ τον ένοχο.
 
Ύστερα απ΄ αυτή τη διαβεβαίωση οι Πατέρες έλυσαν και τους δύο από το επιτίμιο, χωρίς να μάθουν ποτέ ποιος ήτο ο πραγματικός φταίχτης.
 
 
ΠΗΓΗ : ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ, ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΣΟΦΙΑ, εκδ. «ΛΥΔΙΑ», Θεσσαλονίκη 1987, σ. 25 κ.ε.
 
theomitoros.blogspot.com

ΠΗΓΗ:   ΚΛΙΚ

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Τα μυστικά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με»

“ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ”
Όλη η τέχνη είναι αυτή ακριβώς. Είτε περπατάς είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε εργάζεσαι, είτε βρίσκεσαι στην εκκλησία, άσε τη προσευχή αυτή να γλιστρήσει από τα χείλη σου “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με” με τη προσευχή αυτή στην καρδιά σου θα βρεις εσωτερική ειρήνη και γαλήνη σώματος και ψυχής ( Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ)
Η ευχή του Ιησού είναι εργασία κοινή των αγγέλων και των ανθρώπων. Με την προσευχή αυτή οι άνθρωποι πλησιάζουν σύντομα την ζωή των αγγέλων. Η ευχή είναι η πηγή όλων των καλών έργων και αρετών και εξορίζει μακριά από τον άνθρωπο τα σκοτεινά πάθη. Σε σύντομο χρόνο κάνει τον άνθρωπο ικανό να αποκτήσει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Απόκτησε την, και πριν πεθάνεις θα αποκτήσεις ψυχή Αγγελική. Η ευχή είναι θεϊκή αγαλλίαση. Κανένα άλλο πνευματικό όπλο δε μπορεί να αναχαιτίσει τόσο αποτελεσματικά τους δαίμονες. Τους κατακαίει όπως η φωτιά τα βάτα. (Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ)
Λέγε ακατάπαυστα την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” με τη γλώσσα και με τον νου. Όταν η γλώσσα κουράζεται ας αρχίζει ο νους. Και πάλιν όταν ο νους βαρύνεται, η γλώσσα . Μόνον να μην παύεις. Λοιπόν όταν ευχόμενος κρατάει τον νου του να μην φαντάζεται τίποτα, αλλά προσέχει μόνον στα λόγια της ευχής. (Γέρων Ιωσήφ)
 
Δια της ευχής “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” θα κερδίσεις το παν. Δια της ευχής καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται. Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματος. Η ευχή είναι η βάση της τελειότητας. Θα λεπτυνθείτε και θα πετάτε με την ευχή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος σωτηρίας, καθαρισμού και αγιασμού από την νοερά προσευχή. Αυτή γέμισε τον παράδεισο από άγιους ανθρώπους (Γέροντας Αμφιλόχιος)
Να λέγεις παιδί μου την ευχή . “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” , ημέρα και νύχτα συνέχεια. Η ευχή θα τα φέρει όλα, η ευχή περιέχει τα πάντα: αίτηση, παράκληση, πίστη, ομολογία, θεολογία κλπ. Η ευχή να λέγεται χωρίς διακοπή. Η ευχή θα φέρει ολίγον κατ’ ολίγον ειρήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. Η ειρήνη και η γλυκύτης θα φέρουν περισσότερον ευχή, και η ευχή κατόπιν, περισσοτέραν ειρήνη και γλυκύτητα κ.ο.κ. θα έρθει στιγμή που αν θα σταματάς την ευχή, θα αισθάνεσαι άσχημα. (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Να λέτε την ευχή. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” . Να τη λέτε μια-μια λέξη κατανοητά, καταληπτά. Να μην προχωρείτε στη δεύτερη λέξη , αν δεν καταλάβετε την πρώτη. Να τονίζεται περισσότερο το τελευταίο , δηλ ελέησόν με. Θα σας έρθει τώρα στην αρχή ραθυμία και και ύπνος και μετεωρισμός και αμέλεια αλλά εσείς γρήγορα να συνέρχεστε. ‘Όταν λέτε την ευχή , να θεωρείτε τον εαυτό σας τώρα στην αρχή , ότι είσθε στη κόλαση και να φωνάζετε κλαίοντας, ζητώντας το έλεος του Θεού. Μακριά από την απόγνωση, από την απελπισία και τα όμοια ταύτα. Κατά την ώρα της προσευχής να μην δέχεστε ούτε φαντασία , ούτε μορφή, ούτε εικόνα της Παναγίας και του Χριστού ή άλλου τινός Αγίου, ούτε και τις λέξεις της ευχής να βλέπετε νοερώς” (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Μάθετε να εργάζεσθε το κομποσκοινάκι. Το κομποσκοινάκι θα σας οδηγήσει εκεί που εσείς δεν γνωρίζετε σε ανώτερα επίπεδα θα σας οδηγήσει το κομποσκοινάκι. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”
–      Έχετε ένα πρόβλημα; «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»
–      Έχετε έναν πειρασμό με τον άλλον, με τον γείτονα σας, με τους φίλους σας κ.ο.κ. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Η ευχή θα σας δώσει τη λύση του προβλήματος σας λύσιν του αδιεξόδου όπου ευρίσκεστε. Το κομποσκοινάκι λοιπόν “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Όλοι οι Άγιοι Πατέρες φωνάζουν την πρώτη θέση στη ζωή του κάθε χριστιανού την κατέχει η προσευχή. Θέλεις να κάνεις κατάσταση; Προσεύχου. Θέλεις να σωθείς; Προσεύχου. ‘Όλες οι προσευχές καλές και άγιες είναι, αλλά η νοερά προσευχή, είναι η βασίλισσα αυτών. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Απ’ αυτήν τη μικρούλα αλλά παντοδύναμη προσευχή, ξεκίνησαν οι Άγιοι Πατέρες και έγιναν φωστήρες της εκκλησίας. Λέγε συνεχώς όσο μπορείς περισσότερες φορές την ημέρα και τη νύχτα αυτή την ευχούλα και αυτή θα σε διδάξει αυτά που θέλεις, αυτά που δεν γνωρίζεις. Βιάσου σ’ αυτήν την ευχούλα (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Η ευχή μας φέρνει κοντά στον Χριστό. Κάποτε μου ήρθε (να εξομολογηθεί) ένας μεγαλόσχημος .
Μου είπε: Έχω φθάσει , Αββά σε απόγνωση. Δεν βλέπω καμιά αλλαγή στο καλύτερο. Πως θα βελτιωθώ; Πώς θα πεθάνω για την αμαρτία; Αισθάνομαι την πλήρη αδυναμία μου. Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας.
Βεβαίως υπάρχει. Λέγε όσο πιο πολύ μπορείς την ευχή. Και άφησε τα πάντα στα χέρια του θεού. Και ποια η ωφέλεια από την ευχή όταν δε συμμετέχει ο νους και η καρδιά; Τεράστια ωφέλεια. Είναι γνωστό ότι η «ευχή» έχει πολλές βαθμίδες: από την απλή προφορά των λέξεων της «ευχής» μέχρι την «ευχή» την θαυματουργική. Μα έστω και στην κατώτατη βαθμίδα να βρισκόμαστε και αυτό για μας είναι ψυχικά πολύ ωφέλιμο και σωτήριο. Από τον άνθρωπο που λέγει την «ευχή» φεύγουν οι δυνάμεις του εχθρού μας. Και ο άνθρωπος αυτός γρήγορα ή αργά οπωσδήποτε θα σωθεί.
Αναστήθηκα! Αναστέναξε ο Μεγαλόσχημος. Από δω και πέρα δεν πρόκειται πια να πέσω σε ακηδία και απόγνωση. Το λέγω λοιπόν και το επαναλαμβάνω: λέτε την «ευχή» .’Έστω και μόνο με το στόμα. Και ο Κύριος δεν θα σας αφήσει (Στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα)
Δεν πρέπει να αφήνουμε την ευχή. Όταν μας δίνεται η ευκαιρία, να τη λέμε. Να μην τριγυρίζει ο νους μας στα μάταια. Με την ευχή ο νους αναπαύεται και αγάλλεται. Ο νους του ανθρώπου πρέπει να ασχολείται με την ευχή και να μην τρέχει στα μάταια. (Γέροντας Παϊσιος)
Πρέπει συνεχώς αδιαλείπτως να λέμε την ευχή. Μέσα στη καρδιά μας και το νου μας πρέπει να μείνει μόνο το όνομα του Χριστού μας. Γιατί όταν εμείς αφήνουμε την προσευχή, την , την επικοινωνία μας με το Θεό, τότε ο διάβολος με λογισμούς αρχίζει και μας ζαλίζει και δεν ξέρουμε πλέον ούτε τι θέλουμε, ούτε τι λέμε , ούτε τι κάνουμε. (Γέροντας Παϊσιος)
Να λέγωμεν συνεχώς την ευχήν, είτε με το νουν, είτε με το στόμα. Η ευχή, το παντοδύναμον όπλον δεν αφήνει την αμαρτία να εισέλθει. Ο διάβολος καίεται από το όνομα του Ιησού Χριστού, δια τούτο πασχίζει με κάθε τρόπον να σταματήσει την ευχή. ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)
Λέγε την ευχή: αγιάζει το στόμα, αγιάζει ο αέρας, αγιάζει ο τόπος που λέγεται, Οι δαίμονες βάζουν χίλια εμπόδια δια να μην προσευχηθεί ο άνθρωπος, επειδή όλες οι παγίδες , όλα τα δίκτυα των δαιμόνων καταστρέφονται δια της προσευχής. Άπειρες φορές οι δαίμονες δια στόματος δαιμονισμένων ομολόγησαν ότι καίονται από την ενέργεια της ευχής. (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)
Η κάτωθι σύντομος προσευχή είναι παντοδύναμο όπλο κάθε χριστιανού: « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς» . Λέγε αδερφέ μου με τα χείλη και με την καρδιά σου συνεχώς τα σωτήρια αυτά λόγια , διότι φωτίζουν τον νου, γαληνεύουν την καρδιά, καίουν την αμαρτία, μαστίζουν και εκδιώκουν τους δαίμονας.
Το κομποσκοίνι δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κάτι διακοσμητικό, ούτε κάτι που θα μας φέρει γούρι. Αντίθετα, χρειάζεται για να μας θυμίζει τη προσευχή και, σαν τέτοιο, είναι μια άγια και θεία παρουσία στη ζωή μας. Συγκεκριμένα το κομποσκοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε την αδιάλειπτη προσευχή, αυτή που λέγεται αδιάκοπα, σύμφωνα με την προτροπή του απ. Παύλου « αδιαλείπτως προσεύχεσθε» . Φυσικά την «ευχή» αυτή μπορούμε να την λέμε και χωρίς κομποσκοίνι., με το νου μας και μάλιστα όσο συχνότερα είναι δυνατό. Η προσευχή, που είναι η συνομιλία με το Θεό, μας χαρίζει ηρεμία , ψυχική γαλήνη και διώχνει το άγχος από τη ζωή μας.
Πηγή: Φως
agiosdimitrioskouvaras.blogspot.com
ΠΗΓΗ:   ΚΛΙΚ
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...