Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς

Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου 
Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου
 πρός τούς Ἐκπαιδευτικούς, 
μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς.
       Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί, 
           Μὲ τὴν ἔναρξη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, ἐπικοινωνῶ καὶ πάλι μαζί σας, προκειμένου νὰ ἐκφράσω τὶς εὐχές μου πρὸς ὅλους σας, ὥστε νὰ ἔχετε ἐνίσχυση παρὰ Κυρίου, γιὰ ὑγεία καὶ δύναμη πρὸς ἐπιτέλεση τοῦ πολυευθύνου πνευματικοῦ σας ἔργου.
          Ἡ προσφορά σας στὸν χῶρο τῆς παιδείας εἶναι μεγάλη καὶ μάλιστα σήμερα, ποὺ ὁ κόσμος εὑρίσκεται σὲ δύσκολη κατάσταση, καὶ ἡ Πατρίδα μας εἰδικώτερα διέρχεται μιά ἀπὸ τὶς πλέον ἐπώδυνες περιόδους της , ἕνεκα τῆς πολυεπίπεδης σοβούσης κρίσεως.
           Σὲ καιροὺς ποὺ ἡ ἀνθρώπινη ἀξία ἐξέπεσε, ποὺ ὁ σεβασμὸς ἐξέλιπε, οἱ θεσμοὶ ἀπολεμήθησαν,  οἱ πνευματικοὶ ἀγῶνες σπανίως ὑπηρετοῦνται, ἡ γλῶσσα καὶ ἡ πολιτιστική μας παράδοση ἐκτυπήθησαν καὶ τόσα ἄλλα δεινὰ ταλανίζουν τὸν τόπο μας μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἄνθρωποι νὰ ἔχουν χάσῃ τὴν πυξίδα τῆς ζωῆς, τὸ ὅραμα καὶ τὴν ἐλπίδα, καλεῖσθε ἐσεῖς κάνοντας κατάθεση ψυχῆς νὰ δώσετε νόημα στὴν ζωή, στόχο πνευματικὸ στὴν πορεία, αἰσιοδοξία στὴν προσπάθεια ποὺ καταβάλλεται γιὰ ἕνα καλύτερο μέλλον, ὅπως ταιριάζει στὸ θεοειδὲς ἀνθρώπινο πρόσωπο.
          Τὸ ἔργο τὸ ὁποῖο ἐπιτελεῖτε εἶναι δύσκολο, ἀλλ’  ὅμως καταξιωμένο. Εἶναι πολυεύθυνο καί κοπιαστικό, ἀλλ’ ὅμως τὸ ὡραιότερο ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖ ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς.

            Δὲν κτίζετε κοσμικὰ παλάτια, δὲν παρέχετε ὑλικὰ ἀγαθά, ἀλλὰ καλλιεργεῖτε ψυχὲς ἀθάνατες καὶ οἰκοδομεῖτε τῆς κοινωνίας τὸ μέλλον πάνω στὶς ἀπὸ αἰώνων ἀκατάλυτες καὶ διαχρονικὲς πνευματικὲς ρίζες καὶ βάσεις.  
           Γνωρίζετε ὅτι ἡ Πατρίδα μας ἔχει τὴν ἰδιοπροσωπίας της καὶ τὴν δική της πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ ταυτότητα. Κάποιοι τὰ τελευταῖα χρόνια ἠθέλησαν νὰ ἀσεβήσουν πάνω σ’ αὐτὲς τὶς ἱερὲς ἀξίες ποὺ μᾶς κράτησαν στὰ πόδια μας τόσους αἰῶνες καὶ μᾶς ἐνέπνευσαν στὴν πορεία μας μέσα στὸ χρόνο. Δυστυχῶς κατάφεραν πολλά, ὥστε νὰ ἐπιχαίρουν ὅσοι ἠθέλησαν τὸν τόπο μας πεσμένο καὶ καταφρονεμένο. Χρησιμοποίησαν πολλάκις, καὶ τὸ λέγομεν τοῦτο μετά λύπης βαθυτάτης, καί τό ἐκπαιδευτικὸ σύστημα γιὰ νὰ ξερριζώσουν ὅ,τι ἱερὸ καὶ ὡραῖο εἶχε ὁ Ἕλληνας στὴν καρδιά του. Ὅμως πρὸς καιρὸν ἡ «χαρά» τους, ἀφοῦ πρὸς μεγάλην ἀπογοήτευσή τους, αὐτὸ τὸ σκαρὶ τὸ χιλιοκτυπημένο ἔμεινε ὄρθιο γιατί εἶναι ἔτσι ὡρισμένο ἀπὸ τὸν Θεό, νὰ μείνῃ διὰ παντὸς ἀκαταμάχητο.
           Δὲν θὰ χρησιμοποιήσω λόγια παρμένα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, ή τὴν ἁγιοπατερικὴ σοφία προκειμένου νὰ ἐπιστηρίξω τὰ ὅσα παραπάνω ἐσημείωσα. Θὰ μποροῦσα νὰ τὸ κάνω. Ὅμως θὰ ἀναφέρω τοὺς στίχους τοῦ νεοέλληνα συνθέτη ὁ ὁποῖος, ἀληθινά, ἀγωνιστικά, Ἑλληνικὰ καὶ παλληκαρίσια, διατρανώνει  τὴν ἀλήθεια ὅτι τὸ D.N.A. μας εἶναι ξεχωριστὸ καὶ ἐξαιρετικὰ ἀνθεκτικό. Λέγει λοιπόν:
« Τὴν Ρωμιοσύνη μὴν τὴν κλαῖς
Ἐκεῖ ποὺ πάει νὰ σκύψῃ
Μὲ τὸν σουγιὰ στὸ κόκκαλο
Μὲ τὸ λουρὶ στὸ σβέρκο
Νὰ τη πετιέται ἀπό ξαρχῆς
ἀντριεύει καί  θεριεύει
Καὶ καμακώνει τὸ θεριὸ
Μὲ τὸ καμάκι τοῦ ἥλιου».(Γιάννης Ρίτσος)
          Δύο εἶναι οἱ πυλῶνες ποὺ στηρίζουν τὸ δικό μας οἰκοδόμημα. Ἡ πίστη μας στὸ Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη μας στὴν Πατρίδα.
          Ἡ πρώτη μᾶς ἐμψυχώνει γιατί εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ὁ ἄνθρωπος  δὲν εἶναι ἕνα λογικὸ καλάμι ριζωμένο στὸ βοῦρκο τῆς γῆς, ἀλλὰ εἶναι τὸ τέλειo τοῦ Θεοῦ δημιούργημα, « διττὸς προσκυνητὴς ἐπόπτης τῆς ὁρωμένης κτίσεως καὶ μύστης τῆς νοουμένης» ( Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος) καὶ προορισμὸς του εἶναι ἡ αἰώνια ζωὴ καὶ ὄχι ἡ φθαρτότητα.
           Ἡ δεύτερη μᾶς ἐμπνέει νὰ ἀγωνιζώμαστε γιὰ νὰ κρατήσωμε ὅ, τι παρελάβαμε ὡς ἱερὰ παρακαταθήκη μέσα ἀπὸ ἀγῶνες καὶ θυσίες ποὺ καταξίωσαν τὸν Λαό μας καὶ τοῦ ἔδωσαν ξεχωριστὴ ὑπόσταση καὶ ἀξία καί νά παραδώσωμε τήν λαμπάδα ἄσβεστη.
          Ὅταν λαοὶ ποὺ δὲν ἔχουν ἱστορία ἀγωνίζονται νὰ ἐπιδείξουν κατορθώματα, ἐμεῖς ὑποχρεούμεθα νὰ διατηρήσωμε ὄρθια τὴν ψυχή μας, νὰ διασώσωμε τὴν γλῶσσα μας, νὰ προβάλλωμε τὸν πολιτισμό μας καὶ νὰ ἀγωνιστοῦμε ἐναντίον τῆς παραχάραξης τῆς ἱστορίας μας.
    Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί,
          Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς Μαθητάς Του εἶπε:
   « Ὑμεῖς ἐστὲ τὸ φῶς τοῦ κόσμου, ὑμεῖς ἐστὲ τὸ ἅλας τῆς γῆς…»(Ματθ.5,14)
           Τὰ ἴδια λόγια δυνάμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμε καὶ γιὰ σᾶς.    Εἶστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου καὶ τὸ ἁλάτι. Ἀλλοίμονο ἂν σβήσῃ τὸ φῶς καὶ ἂν τὸ ἁλάτι χάσῃ τὴν ἁλιστικὴ του δύναμη.
          Μὴ πτοεῖσθε ἀπὸ τὶς δυσκολίες, μὴ ἀποκάμετε ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη ἢ τὴν μὴ ἀναγνώριση πολλάκις τῆς ἀνεκτίμητης προσφορᾶς σας. Μορφῶστε στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν σας τά ζείδωρα καὶ τὰ ἰδανικὰ τοῦ Γένους μας ποὺ ἀποτελοῦν παγκόσμιες ἀναγνωρισμένες ἀξίες.
          Μὴ λησμονεῖτε ὅτι,
« Χρωστᾶμε σ’ ὅσους πέρασαν,
Θὰ’ ρθοῦν καὶ θὰ περάσουν
Κριτὲς θὰ μᾶς δικάσουν
Οἱ ἀγέννητοι οἱ νεκροὶ»(Κ. Παλαμᾶς)
Καλὴ σχολικὴ χρονιά. Καλὴ δύναμη στὸ ἔργο σας.
          Ὁ Κύριός μας νὰ σᾶς ἐνισχύῃ. Ἡ Παναγία μας νὰ σᾶς σκέπῃ καὶ νὰ σᾶς προστατεύῃ.
 
Σᾶς ἀσπάζομαι μὲ ἀγάπη πατρική.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

    Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
 

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΡΥΑ ΙΤΕΩΝ


ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΏΝΑ ΣΑΣ. ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΣΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ. ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ.


Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Ο δαίμονας φοβάται το Κομποσχοίνι με την Ευχή

Ο δαίμονας φοβάται το Κομποσχοίνι με την Ευχή
Στην Σκήτη της Αγίας Αννας, ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Είσόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι αδελφοί.
Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά.

Ό αδελφός Προκόπιος είχε λάβει χάρισμα από το Θεό να λέει ακατάπαυστα την ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό» και στο αριστερό του χέρι κρατούσε πάντα το κομποσχοίνι, το οποίο δεν αποχωριζόταν ποτέ.
Μια μέρα, ήταν πολύ λυπημένος, που δεν μπορούσε να βρει κανέναν για να τον μάθει μουσική και συλλογιζόμενος αυτό το πράγμα, από την πολύ του λύπη, είχε σταματήσει να λέει την ευχή.
Ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά του ένας σεβάσμιος, αλλά άγνωστος σ' αυτόν γέροντας ο όποιος του είπε:

«Αδελφέ Προκόπιε, τι έχεις κι είσαι τόσο λυπημένος; Τι σε απασχολεί;»

Ό Προκόπιος του απάντησε:
«Τι να έχω γέροντα.... Να, θέλω κι εγώ να μάθω λίγα μουσικά και δε βρίσκεται κανένας να με μάθει, γιατί μου λένε πώς είμαι λίγο φάλτσος».

Ό ασπρογένης γέροντας τότε του είπε:
«Γι' αυτό κάθεσαι και στενοχωριέσαι καημένε, εγώ θα σε μάθω μουσικά και θα σε κάνω να γίνεις ο καλύτερος ψάλτης του Αγίου Όρους, θα κελαηδάς σαν το καλύτερο αηδόνι, αλλά θέλω κι εσύ να μου κάνεις μια χάρη».

«Δηλαδή τι ζητάς από μένα, του είπε ο Προκόπιος, θέλεις να σε πληρώσω; Εγώ ότι θέλεις θα σου δώσω!».

Τότε ο ασπρογένης του είπε:
«Ή πληρωμή η δική μου είναι να πετάξεις από τα χέρια σου αυτό πού λέτε κομποσχοίνι και να πάψεις να λες αυτό που λέτε ευχή και θα σε μάθω 'γώ, ότι θέλεις».

Ό Μοναχός Προκόπιος άμα άκουσε αυτά κατάλαβε πώς ο φαινόμενος δεν ήταν Μοναχός, αλλά ο παμπόνηρος Δαίμονας, που ήθελε να τον κάνει να σταματήσει την προσευχή, και αμέσως έκαμε το σταυρό του και είπε: «Υπάγε οπίσω μου Σατανά παμπόνηρε, δε μου χρειάζονται τα μουσικά σου και οι πονηρές καλοσύνες σου» κι ο Δαίμονας έγινε άφαντος.

Άπ' αυτό μαθαίναμε πόσο ο Διάβολος φοβάται το κομποσχοίνι, για το οποίο καλά λένε οι Πατέρες ότι είναι το όπλο του χριστιανού κατά του Διαβόλου και την ευχή, η οποία καίει τον Δαίμονα.

Ενώ τους ψάλτες δεν τους φοβάται τόσο και δεν τους υπολογίζει, γιατί, εύκολα με το ψάλσιμο αφαιρούνται από την προσευχή και πέφτουν στον εγωισμό και την υπερηφάνεια!

ΠΗΓΗ:    ΚΛΙΚ

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ ΜΑΚΑΡΙΖΟΜΕΝ ΣΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ "

 



"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ
ΜΑΚΑΡΙΖΟΜΕΝ ΣΕ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ"
Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου


            Ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τιμᾶ τόν Δεκαπενταύγουστο πανευφροσύνως καί πανευβλαβῶς τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, καί πᾶς ἄνθρωπος κλίνει γόνυ ἐνώπιόν της, ἀσπαζόμενος τά πανάχραντα καί πανακήρατα χέρια της, πάνω στά ὁποῖα ἐβάστασε τόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ.
            Ἡ ἁγία μορφή της εἶναι ἀπείρως λαμπροτέρα ἀπό τόν ἥλιο. Τό βλέμμα της εἶναι ἀσυγκρίτως καθαρώτερο καί ἀπό τόν ξάστερο οὐρανό. Τά χείλη της καί ὁ λόγος της ὑπέρ μέλι γλυκύτερα.
            Ἡ πανσεβάσμια Εἰκόνα της συγκεντρώνει τούς πόθους μας, τίς ἐλπίδες μας, τίς χαρές καί τίς λύπες μας. Ἐνώπιόν της καταφεύγομε σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας, εἴτε εὐφρόσυνη, εἴτε δυσάρεστη, γιατί γνωρίζομε ὅτι εἶναι ἡ Μεγάλη μας Μάνα. Ποιός μπορεῖ νά μετρήσῃ τά δάκρυα, πού χύθηκαν μπροστά της στό διάβα τῶν αἰώνων; Ποιός δύναται νά κατανοήσῃ τό μέγεθος τῆς πρός ἡμᾶς θαυμαστῆς προστασίας καί εὐεργεσίας της; Κανένα πρόσωπο στήν ἱστορία δέν ἄκουσε τόσες παρακλήσεις, ὅσες ἡ Θεοτόκος Μαρία. Κανένα πρόσωπο δέν τιμήθηκε περισσότερο ἀπό τήν Παναμώμητο κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἀλλ’ οὔτε καί θά τιμηθῇ ποτέ. Κανένα πρόσωπο δέν ὑμνολογήθηκε ποτέ καί οὔτε θά ὑμνολογηθῇ, ὅσο ἡ Κυρία Θεοτόκος.
            Εἶναι γιά μᾶς,
                                  - ἡ Ἐλεοῦσα Μητέρα μας,
                                  - ἡ Γλυκοφιλοῦσα Παρηγορήτισσά μας,
                                  - ἡ Γοργοεπήκοος ἀπαντοχή καί καταφυγή μας,
                                    - ἡ Σκέπη καί Προστασία μας,
                                    - ἡ πρός τόν Θεό Μεσίτριά μας,
                                    - ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός τοῦ Γένους μας.
            Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ὕψωσαν σέ κάθε γωνιά τῆς Χριστωνύμου Ἑλλάδος, Ναούς καί Μοναστήρια στήν μνήμη της. Ἔκτισαν σέ κάθε χωριό καί κάμπο, σέ κάθε λόφο καί βουνοκορφή, ἐξωκκλήσια καί προσκυνητάρια, γιά νά τήν τιμήσουν καί νά τήν εὐχαριστήσουν γιά τίς θερμές πρός τόν Υἱόν καί Θεόν της παρακλήσεις καί ἱκεσίες της.
            Παράλληλα ὅμως μέ τήν τιμή πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, προκειμένου νά τήν εὐχαριστήσωμε, πρέπει πρό πάντων νά ὑπηρετήσωμε τίς ἀρετές μέ τίς ὁποῖες Ἐκείνη ἦταν κεκοσμημένη.
            Νά ἔχωμε βαθειά πίστη στόν Ἕνα καί Μόνο Ἀληθινό Θεό, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη διά τῶν ἁγίων αἱμάτων τῆς Ὑπεραγίας καί Ἀειπαρθένου Θεοτόκου, γιά νά λυτρώσῃ τό ἀνθρώπινο γένος.
            Νά ἀσκούμεθα στήν ταπείνωση, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάση τῶν ἀρετῶν, κατά τόν Ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας Ἅγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο.
            «ΤόὕψοςτῆςταπεινοφροσύνηςτῆςΠαρθένουεἶναιθαυμαστόκαίἀπόκάθετιἄλλοἐκπληκτικώτερο», σημειώνειἍγιοςΝικόδημοςἉγιορείτης.
            Νά ὑπακούωμε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἡ ζωή μας νά εἶναι ἐφαρμοσμένο τό ἱερό Εὐαγγέλιο. Ἄν ἡ Παναγία μας δέν ἔλεγε ἐλεύθερα τό «Ναί» στό ἔργο τῆς λυτρώσεως καί τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἐμεῖς δέν θά ἐσωζώμεθα. Τό «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου», πρέπει νά ἠχῇ στά αὐτιά μας κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή.
   Νά ὁμολογοῦμε τήν Μαριάμ ὡς ἀληθῆ καί ὄντως Θεοτόκον, εἰς πεῖσμα τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι τροφοδοτοῦν τούς ἀρρωστημένους νόες τῶν αἱρετικῶν, πού βλασφημοῦν καί ἀμφισβητοῦν τήν ἁγνότητα τῆς Παναγίας μας καί τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως οἱ θλιβεροί ἀπόγονοι τοῦ Ἀρείου, τοῦ Νεστορίου καί τῶν ἄλλων θεομάχων, παναγιομάχων καί ἁγιομάχων, μέχρι τούς σημερινούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ καί τίς ὅποιες ἄλλες αἱρετικές σατανικές κινήσεις, πού δροῦν ἀνά τόν κόσμο παρασύροντας τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων στόν ὄλεθρο καί τήν κόλαση.
Νά ζοῦμε μέ σεμνότητα, γιατί Ἐκείνη ἦταν ἡ Πάνσεμνος, γιά τήν ὁποία ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφει χαρακτηριστικά: «Πῶς νά παρουσιάσω τό σεμνότατο βάδισμά σου; Πῶς τό σεμνό ντύσιμό σου; Πῶς τό πρόσωπό σου τό χαριτωμένο; Φρόνηση μεγάλη σέ σῶμα νέας. Ἔνδυμα εὐγενικό καί ὄχι ἐξεζητημένο. Βῆμα συνετό καί συγκρατημένο. Ὕφος σοβαρό, γλυκύ καί ἱλαρότατο...».
Νά ζοῦμε πνευματική καί Μυστηριακή ζωή, ἔχοντας κοινωνία μέ τόν ἐκ Παρθένου Μαρίας ἐνανθρωπήσαντα Κύριό μας, ἐξομολογούμενοι καί γινόμενοι ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ μέσα ἀπό τήν συμμετοχή μας στήν Εὐχαριστιακή Τράπεζα.
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, πλέκοντας τῆς Παναγίας μας τό ἐγκώμιο, λέγει:
«Βίος πανάμωμος, ζωή πάναγνη, ἄρνηση κάθε κακίας, ἄσκηση ὅλων τῶν ἀρετῶν, σῶμα λαμπρότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἀπό τόν οὐρανό καθαρώτερη, ἀπό τούς χερουβικούς θρόνους ἱερώτερη... Θεῖος ἔρωτας πού ἀπερρόφησε καί ἀφωμοίωσε κάθε ἄλλη ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς... Κτῆμα Θεοῦ, ἕνωση μέ τόν Θεό, πού δέν χωρεῖ σέ καμμιά ἀνθρώπινη σκέψη».
Νά ὑπηρετοῦμε τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, τήν ὁποία Ἐκείνη, ἡ Παναγία μας δηλαδή, ὑπηρέτησε μέ ὅλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς της. Μιά ἐλεημοσύνη μέ διττήν ἔννοια. Πνευματική, διά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἱκεσίας πρός Κύριον, ὥστε νά ἐλεῇ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί μέ τήν ὑλικήν ἔννοια, ἀφοῦ τά ἐλάχιστα, ἁπλᾶ καί ἀπέριττα ἱμάτια πού εἶχε ἡ Παναγία μας, τά ἄφησε, κατά τήν ἁγία Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ὡς ἐλεημοσύνη, ὅταν μετέστη πρός τήν Ζωήν.
Γι’ αὐτό καί στήν Ἑορτή της θά μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ἐμπράκτως νά μιμηθοῦμε τήν Παναγία Μητέρα μας ὡς πρός τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, ἡ ὁποία ἀνοίγει γιά τόν ἄνθρωπο, μαζί μέ τίς ἄλλες ἀρετές, τίς πύλες τοῦ Παραδείσου.
Ὡρίσαμε καί ἐφέτος, ἡ ἡμέρα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου νά ἀφιερωθῇ στούς πτωχούς καί πένητες ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ἐξ αἰτίας τῆς πολυεπίπεδης κρίσεως, πού μαστίζει τήν Πατρίδα μας.
Ἄν συμβάλλωμε ὅλοι, μέ ὅ,τι δυνάμεθα, θά βοηθηθοῦν οἱ ἀδελφοί μας, πού στεροῦνται ἀκόμη καί τῶν ἀπαραιτήτων ἀγαθῶν γιά τήν ἐπιβίωσή τους.
Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου,
Ὑψώνω κατ' αὐτάς τάς ἡμέρας ἰδιαιτέρως, τά μάτια τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς μου πρός τήν Παναγία μας, καί τήν παρακαλῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, νά πρεσβεύῃ γιά ὅλους σας, γιά τόν ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες, τόν πιστό Λαό τοῦ Θεοῦ. Δέομαι γιά τούς πατεράδες καί τίς μανάδες, πού ἀγωνίζεσθε νά ἀναστήσετε τά παιδιά σας μέσα σέ ἕνα δύσκολο κόσμο. Ἱκετεύω γιά τούς νέους καί τίς νέες μας, πού ἀναζητοῦν ἐλπίδα καί χαρά μέσα σέ μιά ἀπέλπιδα καί ὑλοκρατούμενη κοινωνία.
Παρακαλῶ τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, νά πρεσβεύῃ ὥστε,
- οἱ ἄνεργοι νά βροῦν ἐργασία,
- οἱ ἀπελπισμένοι τήν οὐράνια ἐλπίδα,
- οἱ λυπημένοι τήν παρηγορία,
- οἱ πλανεμένοι τόν δρόμο τῆς ἀληθείας,
- οἱ πονεμένοι τήν χαρά,
- οἱ ἁμαρτωλοί τόν δρόμο τῆς  μετανοίας!
            Ἀκόμη, ἐκ βάθους καρδίας τήν ἱκετεύω νά φωτίζῃ τούς νόες τῶν Κυβερνώντων τήν Ἑλλάδα, νά κατανοοῦν ὅτι ἡγοῦνται μιᾶς Ὀρθοδόξου στήν πίστη, θεοφρουρήτου, παναγιοφύλακτης καί ἁγιοτόκου Χώρας, μέ ζωντανή τήν ἁγία καί ἱερά παράδοση καί παρακαταθήκη, καί νά νομοθετοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τήν παράδοση καί τίς πνευματικές ρίζες τοῦ Λαοῦ καί πρός ὄφελος τῆς Πατρίδος μας.
          Τέλος, ἀδελφοί μου, σᾶς παρακαλῶ νά ὑψώσωμε τά μάτια μας, καί ἀτενίζοντας τήν Πανσεβάσμια μορφή τῆς Παναγίας μας, νά τήν παρακαλέσωμε ὑπέρ τῶν δεινῶς δοκιμαζομένων Χριστιανῶν στήν Μέση Ἀνατολή, οἱ ὁποῖοι πολλάς βασάνους καί μαρτύρια ὑποφέρουν μέ τήν ἀνοχή τῶν μεγάλων τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι τούς ἀνθρώπους ὡς πρόβατα ἐπί σφαγήν λογίζονται. Νά ἀπαλύνῃ ὁ Θεός τόν πόνο τους, νά τούς λυτρώσῃ ἀπό τά μαρτύρια, νά λυπηθῇ τά ὡς ἀμνούς σφαγιαζόμενα παιδιά, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο ὅποιας ἡλικίας. Νά σπεύσῃ ἐκεῖ ἡ Παναγία μας καί νά παύσῃ τόν πόλεμο, τό αἷμα, τά δάκρυα καί τίς φρικτές ὀδύνες. 
            Παιδιά μου περιπόθητα καί εὐλογημένα, ἐσεῖς πού μεγαλύνετε τήν Παναγία μας καί τήν τιμᾶτε μέ τήν προσευχή σας καί τό προσκύνημά σας, μέ τά δάκρυά σας καί τό κερί πού κρατᾶτε στά χέρια σας, μέ τήν κατά Θεόν βιοτή καί πολιτεία σας, μέ τήν ὀρθόδοξη ἐν γένει διαγωγή σας, εὔχομαι νά ἔχετε πλούσια τοῦ Θεοῦ τά ἀγαθά διά πρεσβειῶν της. Νά ἔχετε ὑγεία, οὐράνια χαρά, εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαση πνευματική καί τό μέγα ἔλεος τοῦ Κυρίου μας.
            Ἰδιαιτέρως εὔχομαι κάθε καλό, κάθε εὐλογία καί ἔτη πολλά καί ἅγια, σέ ὅσους καί ὅσες ἑορτάζετε κατά τήν Ἑορτήν τῆς Παναγίας μας τά ὀνομαστήριά σας.

Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



+Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...