Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ


Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν,ζωὴν χαρισάμενος.


Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσομεν Ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν Σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν καὶ τὴν Ἁγίαν σου Ἀναστασην ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζωμεν Σὺ γὰρ εἰ ὁ Θεὸς ἠμῶν, ἐκτός Σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά Σου ὀνομάζομεν. Δεῦτε, πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἁγίαν Ἀναστασην. Ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὄλω τῷ κόσμω. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν Ἀναστασην Αὐτοῦ. Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δὶ' ἠμᾶς, θανάτω, θάνατον ὤλεσεν.



Ἀναστᾶς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἠμὶν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ τὸ μέγα ἔλεος.


Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος για την Ανάσταση του Χριστού

http://archangelosmichail.gr/wp-content/uploads/2015/04/4316.jpg - Γέροντα, μου κάνει εντύπωση το θάρρος των Μυροφόρων.

– Οι Μυροφόρες είχαν μεγάλη εμπιστοσύνη στον Χριστό, είχαν πνευματική κατάσταση, γι’ αυτό δεν υπολόγισαν τίποτα…

Γι’ αυτό και αξιώθηκαν να ακούσουν από τον Άγγελο το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως.

– Γέροντα, πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε την χαρά της Αναστάσεως;

– Να καλλιεργήσουμε το χαροποιόν πένθος, για να έρθει η πραγματική χαρά. Αν ζήσουμε με ευλάβεια και κατάνυξη την Μεγάλη Εβδομάδα, θα ζήσουμε με πνευματική αγαλλίαση και θεία ευφροσύνη την Αγία Ανάσταση.

– Είναι, γέροντα, φυσικό να μην νιώθω πολλή χαρά το βράδυ της Αναστάσεως;

– Ναι, είναι φυσικό. Επειδή το συναίσθημα της λύπης είναι μεγαλύτερο από το συναίσθημα της χαράς, δεν μπορούμε σε μια μέρα να ξεπεράσουμε αυτή την ψυχική κατάσταση. Σιγά-σιγά όμως, κατά τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα, που είναι σαν μία ημέρα πασχαλινή, φεύγει ο πόνος της Μ. Εβδομάδας και η ψυχή γεμίζει από την αναστάσιμη χαρά.

– Γιατί, Γέροντα, σε μερικά μοναστήρια κάνουν λιτανεία κατά την δεύτερη ή Τρίτη ημέρα του Πάσχα;

– Για να σκορπίσουν την πασχαλινή χαρά.

Την Διακαινήσιμο Εβδομάδα χτυπούν όλα μαζί- καμπάνες σήμαντρα, και η καρδιά χτυπά δυνατά ζώντας το « Αναστάσεως ημέρα…».

Εύχομαι να χαίρεστε πάντοτε
με αγαλλίαση πνευματική,
με συνεχή πνευματική χαρά,
με εσωτερική γλυκειά αναστάτωση.

defencenet
 

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, ΜΗ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ - Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος


ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, ΜΗ ΦΥΓΕΤΕ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. Χρυσοστόμου
Ἤδη εὑρισκόμεθα πρό τοῦ Ἁγίου Πάσχα. Σήμερα ὁ Κύριός  μας εἰσέρχεται στήν Ἁγία Πόλη, ἐπί πόλου ὄνου καθεζόμενος καί ἀκούει τά πλήθη νά κραυγάζουν τό "Ὠσαννά". Ὁ δρόμος εἶναι ἐστρωμμένος μέ τά ἱμάτια καί ὁ λαός στά χέρια βαστάζει τά βαΐα τῶν φοινίκων.
Τό βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Κύριος μᾶς ἑτοιμάζει διά τά μέλλοντα συμβαίνειν λέγοντάς μας: "Ἰδού ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καί παραδοθήσεται ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου, καθώς γέγραπται περί αὐτοῦ...".
Ὁ Ἱερός Ὑμνογράφος παρακολουθώντας τήν πορεία πρός τό Πάθος σημειώνει: «Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν καὶ νεκρωθῶμεν δι’ Αὐτὸν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καὶ συζήσωμεν Αὐτῷ, καὶ ἀκούσωμεν βοῶντος Αὐτοῦ, οὐκέτι εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλὴμ διὰ τὸ παθεῖν, ἀλλὰ ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρα μου, καὶ πατέρα ὑμῶν καὶ Θεὸν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν, καὶ συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». (Στιχηρὸ ἰδιόμελο Αἴνων Μ. Δευτέρας).  Δηλαδή. «Ἐλᾶτε νά πορευθοῦμε μαζί Του καί νά σταυρωθοῦμε μαζί Του, νά νεκρώσωμε τίς ἁμαρτωλές ἐπιθυμίες καί κοσμικές ἡδονές, γιά νά ἀπολαύσωμε τήν πραγματική ζωή μαζί Του καί νά τόν ἀκούσωμε νά λέγῃ. Δέν βαδίζω ἁπλῶς στήν ἐπίγεια Ἱερουσαλήμ γιά νά πάθω, ἀλλά ἀναβαίνω πρός τόν οὐράνιο Πατέρα μου καί δικό σας Πατέρα, τόν Θεό μου καί δικό σας Θεό καί σᾶς ἀνυψώνω μαζί μου στήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶναι ἡ οὐράνια τοῦ Θεοῦ Βασιλεία».

Ἀγωνιστήκαμε καί ἀγωνιζόμεθα κατά τήν διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τόν καλό καί τίμιο πνευματικό ἀγῶνα, μέσα ἀπό νηστεία, προσευχή, περισυλλογή, νήψη, μυστηριακή ζωή καί εἰσερχόμεθα στήν τελευταία ἑβδομάδα, τήν ὀνομαζομένη Μεγάλη, ἀφοῦ μεγάλα καί θαυμαστά, συγκλονιστικά γεγονότα ἔλαβαν χώρα κατ' αὐτήν.
Θά ζήσωμε μέ δέος καί ἐσωτερικό συγκλονισμό κάθε στιγμή τοῦ Θεανθρώπου πρός τό Πάθος. Θά ἴδωμε τήν ἁμαρτωλή νά προσπίπτῃ μέ δάκρυα καί μῦρα, ραίνουσα τούς ἀχράντους πόδας Του. Θά τόν συνοδεύσωμε στόν κῆπο τῶν Ἐλαιῶν, ὅπου θά βιώσῃ τήν ἀνθρώπινη ἐγκατάλειψη καί μοναξιά. Θά ἴδωμεν τόν ἱδρῶτα νά τρέχῃ, ὡσεί θρόμβοι αἵματος ἐπί τό πρόσωπον Αὐτοῦ. Καί μέσα στῆς νύχτας τήν σιωπή καί τό κορύφωμα τῆς ἀγωνίας, θά παρακολουθήσωμε μέ σφιγμένη τήν καρδιά, τῆς προδοσίας τό φίλημα, ἀπό τόν ἀγνώμονα Μαθητή.
Θά παρακολουθήσωμε ἀκόμη τήν μαρτυρική πορεία, τούς ἐμπτυσμούς, τίς μάστιγες, τούς κολαφισμούς, τήν ἄρνηση τοῦ Πέτρου, τήν ἄνοδο στό Φρικτό Γολγοθᾶ, τήν Ὕψωση στόν Σταυρό. Θά ζήσωμε τόν τρόμο τοῦ σεισμοῦ καί τοῦ σκότους, μετά τό "τετέλεσται" καί τήν κλίση τῆς μακαρίας κεφαλῆς, ἀφοῦ προηγουμένως θά βιώσωμε τόν συγκλονισμό τῆς σωτήριας κραυγῆς τοῦ ληστοῦ: «Μνήσθητί μου Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου».
Τήν Μεγάλη Παρασκευή θά λιτανεύσωμε τήν Ζωή ἐν Τάφῳ καί θά ἀναμένωμε μετά τῆς Παναγίας Μητρός Του καί τῶν μακαρίων Μαθητῶν τήν ἐκ νεκρῶν Ἀνάσταση. Αὐτή εἶναι ἡ ἑορτή τῶν Ἑορτῶν καί πανήγυρις τῶν Πανυγήρεων, τό Πάσχα δηλαδή. Τό πέρασμα ἀπό τό σκοτάδι στό φῶς, ἀπό τόν θάνατο στήν ζωή, ἀπό τήν γῆ στόν οὐρανό.
Πλῆθος λαοῦ ἀμέτρητο θά συναχθῇ στούς Ἱερούς Ναούς γιά τόν λαμπρό ἑορτασμό, βαστάζοντες τίς ἀναστάσιμες λαμπάδες μέ τό ἀνέσπερο φῶς. Χαρά μεγάλη. Γιορτή για τήν νίκη τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος πρῶτος καί μεγαλύτερος πανηγυριστής, θά ἀρχίσῃ τόν ὕμνο τόν ἐπινίκιο, τόν ἀνεπανάληπτο, ρίχνοντας φωτοβόλους ἀστραπάς, ἀπό τό χρυσόβολο στόμα του. "Εἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καὶ λαμπρᾶς πανηγύρεως...".  Ὅμως ἐκεῖ πού κορυφώνεται ἡ χαρά τοῦ Ἁγίου, ἐκεῖ πού φτάνει στά δυσανάβατα ὕψη τῶν ἀγγέλων ὁ ὕμνος, ὁ χρυσολόγος πατήρ τῆς Ἐκκλησίας, περίλυπος, σταματάει... Τί ἔπαθες Ἅγιε καί ἔπαψες τήν ὠδή; Τί ἔχεις Ἰωάννη καί δακρύεις; Γιατί ἡ λύπη διαδέχεται τήν μεγάλη τοῦ προσώπου σου χαρά καί γλυκυτάτη εὐφροσύνη;
Ἡ ἀπάντηση ἔρχεται ἀπό τό θέαμα ἐνώπιόν μας. Πολλοί δέν κατανοοῦν τό μεγαλεῖο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί φεύγουν. Ἐγκαταλείπουν τήν γιορτή. Ἀπομακρύνονται ἀπό τό οὐράνιο Τραπέζι. Ἔκλεισαν τήν καρδιά τους στό νικητήριο σάλπισμα. Ἔκλεισαν τά αὐτιά τους στούς ἀναστάσιμους παιάνες. Ἔκλεισαν τά μάτια τους, στήν θέα τοῦ Ἀναστάντος.... Φεύγουν... Φεύγουν....Φεύγουν.... Περίλυπος ὁ Κύριος ἐπαναλαμβάνει τό πονεμένο ἐρώτημα πού ἀπηύθυνε στούς Μαθητάς, τήν ὥρα τῆς ἀγωνίας στόν κῆπο τῶν Ἐλαιῶν. "Οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν ἀγρυπνῆσαι μετ' ἐμοῦ;".
Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος προσπαθεῖ νά συνεχίσῃ. Ὁ Ἱερεύς ἀτενίζοντας τήν Εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως διαλαλεῖ: "Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες Αὐτόν... Ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός". 
Ποιοί φεύγουν ἀπό τό Ἀναστάσιμο πανηγύρι; Ὅσοι κρατοῦν κεριά ἀναμμένα, ὅσοι ἔψαλαν πρίν ἀπό λίγο τό Χριστός Ἀνέστη, ὅσοι ἔφτασαν μέχρι τόν Ἱερό Ναό νά ζήσουν τήν εὐφροσύνη τῆς μεγάλης Γιορτῆς.
Πῶς πέρασε ἀδελφοί μου, στήν ζωή μας αὐτή ἡ κακή συνήθεια; Πῶς αὐτό τό νέφος ἔρχεται νά σκιάσῃ τήν χαρά τῶν Ἀγγέλων; Πῶς αὐτός ὁ πειρασμός βρῆκε εὐκαιρία καί μπῆκε στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων; Πῶς ἀρνούμεθα τήν εὐσέβεια καί τήν ὡραία Ὀρθόδοξη παράδοση; Πῶς ἐγκαταλείπωμε τόν Χριστό μετά τό "Χριστός Ἀνέστη";
Τί θά ἀπαντήσωμε, ἀδελφοί μου, στό ἐρώτημα τοῦ Χριστοῦ; "Οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν ἀγρυπνῆσαι μετ' ἐμοῦ;"
Κουραστήκαμε Κύριε!
Πεινάσαμε Κύριε!
Δέν μᾶς ἀρέσεις πιά Ἀναστημένε Ἰησοῦ! Ἀρκετά μᾶς ταλαιπώρησες τόσες ἡμέρες. Καιρός νά ἀπολαύσωμε τίς κοσμικές, τίς ψεύτικες ἀπολαύσεις. Τό τραπέζι τό δικό σου ἀργεῖ. Τό δικό μας εἶναι ἤδη ἕτοιμο. Καί τόσα ἄλλα... πού κάνουν "περίλυπη τήν ψυχήν τοῦ Κυρίου", περίλυπα τῶν Ἁγίων καί τῶν Ἀγγέλων τά πρόσωπα.
Ἀδελφοί μου, τό ὅτι φεύγουν πολλοί ἀπό τήν Ἀνάσταση χωρίς νά περιμένουν νά τελειώσῃ ἡ  Θεία Λειτουργία, συνιστᾶ προσβολή πρός τόν Ἐσταυρωμένο καί Ἀναστάντα Λυτρωτή μας. Εἶναι μεγάλη ἁμαρτία. Ὁ ὅποιος ἀγώνας εἰς μάτην ἐγένετο.
Ἄς συνειδητοποιήσωμε ὅτι ὁ Κύριός μας θυσιάζεται ἐπί τοῦ Σταυροῦ, κατεβαίνει στόν Ἅδη καί ἀνασταίνεται γιά τήν ἰδική μας σωτηρία.
Ἡ Ἀνάσταση εἶναι τό κέντρο τῆς ζωῆς μας. Γύρω ἀπό τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως, ὑφαίνεται ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου, μή φύγῃ κανείς ἀπό τήν ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θά ἀκούσετε τοῦ Κυρίου τήν πρόσκληση καί θά συμμετέχετε στό μεγάλο Ἀναστάσιμο Τραπέζι.
Σᾶς εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου, νά ζήσετε βαθειά πνευματικά τήν ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα καί ἐν χαρᾷ καί ὑγείᾳ νά φθάσετε νά ἑορτάσετε τήν Ἁγία Ἀνάσταση.


 Πηγή: Εφημερίδα "Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ"

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Η ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ


 Με τη βοήθεια του Θεού ολοκληρώθηκε η ανέγερση του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Χαραλάμπους. Με τις πρεσβείες του Αγίου μας και την ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ.Χρυσοστόμου θα προχωρήσουμε και στην αποπεράτωση. Πολλά συγχαρητήρια στους ενορίτες των Τσουκαλεΐκων που κατάθεσαν την αγάπη τους και προσέφεραν από το υστέρημά τους για να χτιστεί και πάλι ο Ναός ο οποίος είχε καταστραφεί από το σεισμό του 2008. Δόξα σοι ο Θεός.






















Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε


«όστις Με χαιρετίζει μίαν φοράν την ημέραν με τους Χαιρετισμούς, τους οποίους πολύ αγαπώ, θα τον προστατεύω, θα τον διαφυλάττω από παν κακόν, θα τον επιβλέπω καθ' όλην την ζωή του και εν εκείνη την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας, θα τον υπερασπισθώ ενώπιον του Υιού μου».

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Αγίος Χαράλαμπος: Θαύμα κατά την ώρα του μαρτυρίου

Αγίος Χαράλαμπος: Θαύμα κατά την ώρα του μαρτυρίου
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Πολλές από τις σοβαρές ασθένειες που βασανίζουν τους ανθρώπους έχουν τη ρίζα τους, γνωστή ή άγνωστη, στο παρελθόν.
Οι αιτίες των σοβαρών ασθενειών, όπως λόγου χάριν οι πνευματικές διαταραχές, έχουν να κάνουν με την παραβίαση του ηθικού νόμου του Θεού.
Όταν ο άγιος Χαραλάμπης βασανιζόταν από τους δήμιους, ο
αυτοκράτορας και διώκτης του πληροφορήθηκε για τη θαυματουργό δύναμη του αγίου. Διέταξε λοιπόν να φέρουν ενώπιον του έναν δαιμονισμένο, για να δει αν ο Χαραλάμπης μπορούσε να τον θεραπεύσει. Ο διάβολος βασάνιζε ήδη τον ταλαίπωρο άνθρωπο επί τριανταπέντε χρόνια, σέρνοντάς τον στα όρη και τις ερήμους, εκσφενδονίζοντάς τον μέσα σε φαράγγια και έλη.
Όταν ο παράφρονας αυτός πλησίασε τον Χαραλάμπη, έντρομος ο δαίμονας αισθάνθηκε ευωδιαστό άρωμα να βγαίνει από τον άγιο άνθρωπο και έκραξε: «Σε ικετεύω, δούλε του Θεού, μη με βασανίσεις πριν από τον καιρό μου• να με διατάξεις να φύγω κι εγώ θα φύγω. Αν θέλεις θα σου πω πώς μπήκα μέσα σ’ αυτόν τον άνθρωπο». Ο άγιος διέταξε το δαίμονα να πει το ιστορικό.
Ο δαίμονας αποκάλυψε: «Ο άνθρωπος αυτός θέλησε να κλέψει κάτι από τον γείτονά του και σκέφθηκε μέσα του: αν δεν σκοτώσω πρώτα τον άνθρωπο, δεν θα μπορέσω ν’ αρπάξω τα αγαθά του». Πήγε λοιπόν και σκότωσε τον γείτονά του. Τον έπιασα τη στιγμή που διέπραττε το έγκλημα, μπήκα και κατοίκησα μέσα του τριανταπέντε ολόκληρα χρόνια».

Ακούγοντας αυτά ο άγιος του Θεού διέταξε τον δαίμονα να βγει αμέσως από τον άνθρωπο και να τον αφήσει πια ήσυχο. Ο δαίμονας βγήκε και ο άνθρωπος που είχε παραφρονήσει αποκαταστάθηκε στην υγεία του και βρήκε τη γαλήνη.

«Ο πρόλογος της Αχρίδος»
ΠΗΓΗ:   ΚΛΙΚ
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...